Waarom ik kindercoach ben geworden….

Waarom ik kindercoach ben geworden…

Je zal niet veel persoonlijke dingen terug lezen op deze site. Ten eerste omdat het niet om mij gaat. Daarbij ben ik geen open boek. In mijn directe omgeving wel wat meer, maar de cirkel daarom heen niet.

Afgelopen weekend raakte ik met iemand in gesprek over het werk. Hoe ik er zelf in sta als persoon. In dat gesprek gaf ik aan dat ik soms wel eens worstel of ik het goed doe. Want ja, ik heb geen computer of rekenmachine of iets anders waarbij ik het resultaat zie van het werk… Het werken is heel persoonlijk, het is werken met mensen, met kinderen, met gezinnen. En daarin ben ik het instrument. Ik hebt wel methodes en spellen die ik kan inzetten, maar dat doe ik.. of nog beter gezegd, doordat ik luister en volg wat kinderen doen, handel ik naar, beweeg ik mee met hun.

Zelf was ik geen hoogvlieger op de lagere school. Daarbij heb ik helaas (of niet, want het heeft me wel gevormd tot wie ik nu ben) niet fijne herinneringen aan het leren gegeven. Het leren ging bij mij ook niet ‘vanzelf’. Ik moest er veel voor doen. Later kwam ik erachter dat het niet zozeer was dat ik moeilijk kon leren, maar ik moest begrijpen waarom ik het aan het leren was. Zowel mijn MBO, als daar achter aan mijn HBO verliepen met zoveel meer plezier in het leren in vergelijking met de basisschool en de middelbareschooltijd. Maar dit alles heeft mij wel gemaakt en gevormd tot wie ik nu ben. Toch gun ik dat inzicht wel iets meer bij kinderen. In ieder geval het geloof in zichzelf. Dat ze echt niet dom zijn omdat ze niet op de juiste wijze de 2 kunnen schrijven(!)

als het leren niet vanzelf gaat
je naar de juf kijkt bij de uitleg van die som
en het gewoon niet binnen komt
alsof je water ziet branden
je niet begrijpt wat ze bedoelen
terwijl je het zo graag wilt snappen

en je je zelf steeds kleiner voelt worden
waarom je daar wel een dt schrijft
en bij dat ander woord alleen een d
terwijl je het zo graag wilt snappen

je telkens denkt ‘het ligt aan mij’
want niemand ziet wat er in je hoofd omgaat
je dat zelf ook niet helemaal begrijpt
terwijl je het zo graag wilt snappen

twijfelen, ga je aan je zelf
ben ik dan echt zo dom?
‘gelukkig ik heb net een 6 gehaald’
terwijl je het zo graag wilt snappen

gelukkig zijn er wel een paar mensen
een paar mensen om je heen
die wel geloof hebben in je kunnen
die niet denken ‘die is dom’
die het wel snappen

snappen dat je er even wat langer
even wat langer over moet doen
even extra aandacht aan je geven
die het wel snappen

door je de tijd te geven
heb jij de tijd om het uit te vogelen
in die som te kruipen
dat van voor naar achter
te analyseren
want je snapt het…..

Liefs Saar

 

Geef een reactie