hardlopen voor spierziekten

Het is nu echt bijna zover! Nog maar 3 dagen! Wie helpt mij mee om dat ene sprintje te kunnen trekken en mijn sponsorgeld te verhogen? Zo hard nodig!!!

Update van het trainen.

Afgelopen week had ik dinsdagavond weer getraind met het groepje! Ging bovenverwachting goed. We trainden, ook vanwege de miezer/ regen, in de bossen. Vorige week hadden we daar ook getraind. Het is een fijne plek om te trainen. Alsof er ook echt meer zuurstof is! En als het dan een beetje regent is het zo aangenaam fris! heerlijk. Ik hou niet zo van de regen, maar door het hardlopen in de regen ben ik de regen veel meer gaan waarderen 😀

Ik wilde graag voor de Dam tot dam 1 keer een vere afstand lopen. Om mijn zelfvertrouwen een boost te geven. Ik was afgelopen donderdag nog vrij, mooi moment om dat dus te doen. Nou ik kan je vertellen, ik heb 2 km gelopen. Het ging echt voor geen meter. Ik was nog geen 500 meter onderweg en ik moest mega plassen ( terwijl ik thuis al 3x was geweest) en mijn knie…. ik voelde hem weer, neeeeeeee!

Naar huis gegaan en op de bank gaan liggen pfffff. zwaar irritant. We kijken van de week wel weer.

In mijn hoofd had ik wel bedacht, ik heb nog een zondag, ik vraag een vriendin mee en dan komt het wel goed. Voor de zekerheid mijn been in getaped. Maakt niet uit, al zit het tussen mijn oren, ik luister er wel naar. Gelukkig kon mijn vriendin die dag! We hadden in de loop van de dag pas afgesproken. Eerst lekker rustig op starten die zondag 😉

En daar gingen we. Ik sprak met haar af dat we wel zouden zien hoeveel km het zou worden. Zolang ik mij goed zou voelen gaan we ervoor. We hebben de hele weg heerlijk gekletst. Dat was sowiezo nodig, we hadden elkaar niet meer zo intensief gezien en gesproken de afgelopen weken. Hele fijne afleiding. In het begin voelde ik weer heel even die knie, maar dat was ook zomaar weer weg. Dat gaf mij wel goede moed. We gingen eerst naar Huisduinen, stukje omhoog natuurlijk, vette wind tegen. Maar ik wist dat ik eenmaal op de dijk wind mee zou hebben dus daar liep ik naar toe 😉 En eenmaal op de dijk was het weer zo lekker. Het ruisen van de zee, de golven en de wind, zalig. Telkens stelde we een stukje route vast en elke keer kwam ik op dat punt aan en dacht, ik kan nog een stukkie :d Uiteindlijk, wel mijn mijn tong op mijn enkels 14 km gelopen! Het voelde zo goed!

En nu zit ik de dag erna aan de keukentafel dit stukje te schrijven, zonder spierpijn 😀 Ik ben er helemaal klaar voor! Komt goed!

Dus sponsoren jullie nog even mee??

Geef een reactie